Pokoje dziecięce bez błędów. Jak dobrze, urządzić pokoje dzieci

Pokoje dziecięce urządzone są często źle. A to dlatego, że wokół pokoju dla dziecka narosło wiele stereotypów, które są po prostu błędnymi założeniami. Pokoje dziecięce bez błędów - przeczytaj nasz superporadnik i włączyć dziecko w urządzanie pokoju.

Pokoje dziecięce
Pokoje dziecięce
Pokoje dziecięce
Pokoje dziecięce
Pokoje dziecięce

Pokoje dziecięce to najbardziej dynamiczne miejsca w domu. Pokoje dzieci zmieniają się i rozwijają wraz z właścicielami. Często o tym zapominamy. Urządzając pokój dla dziecka nie możemy kierować się potocznymi wyobrażeniami. Zobacz najczęstsze stereotypy w urządzaniu pokoi dziecięcych.

Pokoje dziecięce - powierzchnia pokoju

Pokoje dziecięce mogą być małe - nieprawda! Dla wielu rodziców, a szczególnie tych, którzy mają małe dzieci, planowanie pokoju dla dzieci niesłusznie sprowadza się do myśli o dziecięcym „pokoiku”. Pokutuje tu kierowanie się zasadą: skoro człowiek jest mały, potrzebuje mniej miejsca. Nierzadko spotyka się nowo zbudowane, duże domy z pokojami dla dzieci, których powierzchnia wynosi mniej niż 10 m2.  Standard powierzchni pokoju dziecka wynosi 11-12 m2. To naprawdę minimum, by połączyć funkcje wymagające przeciwstawnego charakteru aranżacji wnętrz: sen (spokój), zabawa (energia), nauka (skupienie).

 Pokoje dziecięce

Fot. Radosław Wojnar

Pokoje dziecięce - kształ pokoju

Najlepszy jest pokój dla dziecka o prostym kształcie - nieprawda! Pokoje dziecięce na planie prostokąta stosunkowo łatwo jest urządzić. Są ustawne, bo większość mebli przystosowana jest do takich wnętrz. Jednak trzymanie się tej zasady w przypadku pokoju dziecka jest niesłuszne. Pokój-pudełko niesie ze sobą również ograniczenia. Trudno tam znaleźć miejsce na tak lubiane przez dzieci schowki i zakamarki. Jeśli projekt na to pozwala, postarajmy się, aby pokój dla dziecka był bardziej urozmaicony. Dobrze, jeśli we wnętrzu są wnęki, ścięte narożniki, zakamarki, wyjście na stryszek. Gdy pokój jest wysoki, może mieć dwa poziomy: parter i antresolę. Każda inność w rozwiązaniu przestrzeni niesie ze sobą tak lubianą przez dzieci tajemniczość, wzbogaca wyobraźnię i inspiruje do kreatywnych zabaw.

Pokój dziecięcy - aranżacja pokoju

Pokój dziecka jest najłatwiejszy do urządzenia - nieprawda! Wydaje się, że pokój dla dziecka nie wymaga specjalnego projektowania i pomocy fachowca, bo nie należy do wnętrz reprezentacyjnych. Jeśli już poświęcamy temu miejscu trochę uwagi, najczęściej urządzamy je w taki sposób, w jaki my, dorośli, chcielibyśmy je wyposażyć. Można spotkać pokoje dziecięce urządzone antykami albo, co gorsza, zagracone starymi, niemodnymi meblościankami. Często też wybieramy elementy wyposażenia pozostające w zgodzie ze stylem domu. Jeśli rezygnujemy z firanek lub dywanów, tak samo postępujemy w pokoju dziecięcym. Zamiast urzeczywistniania własnych wizji, spróbujmy włączyć dziecko w urządzanie pokoju. Już od najmłodszych lat (4-5) możemy zachęcać je do wyboru małych elementów, tj. ramka do ulubionego obrazka, pojemnik na zabawki czy osłonka na doniczkę. Wraz z dorastaniem dziecko powinno mieć coraz większą możliwość decydowania o wyglądzie pokoju: wyborze koloru ścian, firan, zasłon, oświetlenia, dywanu i dodatków. Rodzice powinni doradzać, a nie decydować. Dziecko powinno czuć, że miało wpływ na wygląd swojego domowego wnętrza i tworzyło je. Wtedy będzie u siebie.

Pokoje dziecięce - i potrzeby dzieci

Pokój dziecka powinien zaspokoić jego wszystkie potrzeby - nieprawda! Nowe tendencje w urządzaniu dziecięcego pokoju zmierzają do tworzenia w nim mikroświata albo czegoś na kształt „kawalerki”. Własna łazienka i garderoba, komputer na biurku i telewizor do wyłącznego użytku dziecka to często spotykane rozwiązania. Podczas gdy te dwie pierwsze mogą się bardzo przydać, już telewizor i komputer mogą przynieść więcej szkód niż pożytku. Lepiej zachęcić dziecko do utrzymywania bliskiej więzi z rodziną poprzez rezygnację z TV w jego pokoju na rzecz pokoju rodzinnego. Cała rodzina może spędzać razem czas na grach, rozmowach, wspólnym oglądaniu filmu lub programu. Zamiast komputera w każdym pokoju lepiej zaplanować wspólny pokój do pracy, gdzie są ustawione dwa komputery. Takie rozwiązanie również służy rozwijaniu więzi z najbliższymi i jednocześnie umożliwia rodzicom kontrolowanie czasu spędzanego przy komputerze i treści, jakie dziecko stamtąd czerpie.

Pokoje dziecięce - kolory

Pokoje dziecięce muszą być kolorowe - nieprawda! Inspirowani modą na kolorowe ściany często decydujemy się na intensywne kolory w pokoju dziecięcym. I tu popełniamy błąd, bo nierozważna decyzja może zwyczajnie dziecku zaszkodzić. Jeżeli w pokoju będą dominowały intensywne i ostre kolory, dziecko może niespokojnie spać - będzie uciekać ze swojego pokoju i kilka razy w nocy przychodzić do rodziców, szukając uspokojenia, będzie miało problemy z porannym wstawaniem, a w ciągu dnia będzie pobudzone i niewypoczęte. Jeżeli nasze dziecko łatwo się rozprasza przy nauce, ostre kolory będą jeszcze bardziej utrudniały koncentrację.

Pokoje dziecięce - i charakter dzieci

Istnieją uniwersalne wzory urządzania dziecięcych pokoi - nieprawda! Błędnie uważamy, że wystarczy wiernie powtórzyć któryś z nich. Postępując zgodnie z tą zasadą, kupujemy meble dla dzieci i przenosimy aranżację z wystawy do mieszkania. Zupełnie nie uwzględniamy przy tym charakteru i potrzeb dziecka. A tymczasem kolory, elementy wyposażenia, oświetlenie mogą nam pomóc w jego wychowaniu, przyczynić się do kształtowania osobowości dzieci. Aranżacja pokoju zgodna z charakterem dziecka posłuży wzmacnianiu jego pozytywnych cech i wyciszaniu negatywnych.

Jeżeli mamy dziecko „żywe”, nadpobudliwe lub niespokojne, dobrym wyborem będą meble dziecięce zrobione z naturalnego drewna, drewnianej okleiny lub o jednolitej, spokojnej kolorystyce, najlepiej beżowej lub kremowej. Tak samo dobieramy kolory farb na ścianach. Unikajmy zbyt wielu kolorowych dodatków, które mogłyby wprowadzać dodatkowy niepokój. Starajmy się zminimalizować ilość wyposażenia i drobiazgów, aby dziecko miało poczucie ładu w pokoju.

Jeśli dziecko jest nieśmiałe, zamknięte w sobie – pokój może dodawać energii i ośmielać. Zaproponujmy dziecku meble o żywszej kolorystyce: granatowej, zielonej, słonecznej żółci. Kolor ścian powinien nawiązywać do koloru mebli, ale powinny to być odcienie pastelowe, a więc jasnoniebieskie, jasnozielone, jasnożółte.

Aranżacja pokoju dziecięcego może również wzmocnić osobowość, czyli pomóc w rozwoju intelektualnym, rozwijać zmysł estetyczny, wyobraźnię czy ugruntować zainteresowania. Do tego celu będzie służyło tematyczne urządzenie pokoju, np. jeżeli dziecko interesuje się muzyką, można wprowadzić związane z nią dodatki: pościel w nuty, zdjęcia i plakaty muzyków, motywy muzyczne malowane na ścianie czy powieszenie pojedynczych instrumentów.

Ocena: 0
Tekst: Hanna Jankowska Zdjęcia: Mariusz Bykowski, Cezary Hładki, Marcin Czechowicz, Sebastian Oleksik, Konrad Kalbarczyk, Krzysztof Zasuwik

POLECANE ARTYKUŁY