Jak urządzić pokój dziecka? Dla najmłodszych projektuj, chodząc na kolanach. Urządzając pokój dziecięcy pomyśl też o swojej wygodzie. To ty będziesz przewijać, karmić, porządkować rzeczy. Starsze dziecko zapytaj o zdanie i uwzględnij jego marzenia dotyczące pokoju. Malowanie ścian może być wspaniałą formą spędzania czasu razem. Urządzając pokój dziecka należy również pamiętać o bezpieczeństwie i o tym, by użyte materiały były trwałe, a także łatwe do utrzymania w czystości. Dobrze też zadbać o wysoki poziom estetyczny, czyli wystrój pokoju dziecięcego (bo czym skorupka za młodu nasiąknie…) i poskromić własne emocje, które często przesłaniają rzeczywiste potrzeby dziecka. Moda czy niezrealizowane w dzieciństwie marzenia rodzica mogą się zmaterializować w wystroju pokoju dziecka w stylu Disneylandu, za to może zabraknąć szaf, w których dałoby się pochować sterty ubrań i zabawek.

Jak urządzić pokój dziecka: oceń potrzeby

Dzieciaki w każdej grupie wiekowej mają inne potrzeby. Na szczęście urządzając pokój dziecka z dużym wyprzedzeniem można je przewidzieć. Pokój dziecka małego powinien być jak najbliżej sypialni rodziców. Nastolatek na pewno wybierze na pokój młodzieżowy wnętrze przy wejściu do domu. Chętnie też zamieszka na poddaszu czy w oddzielnym skrzydle budynku. Pokój dziecka w wieku przedszkolnym nie musi być duży. Wystarczy już 11 m2. Maluchy do wieku szkolnego i tak najchętniej spędzają czas, mając w polu widzenia opiekunów: rysują przy kuchennym stole, budują z klocków na podłodze w pokoju dziennym. Ale już siedmiolatki lubią czasami być same. Chętnie też zapraszają koleżanki i kolegów. Największą frajdę mają wtedy, gdy goście mogą zostać na noc. Potrzebne więc będzie dodatkowe miejsce do spania. Koniecznie w dziecięcym pokoju. Wtedy może się okazać, że 11 m2 to za mało. Optymalny pokój dziecka powinien mieć do 18 m2. Ważniejsze od metrażu jest jednak to, by był słoneczny. Jaśniejszy pokój dziecka będzie sprawiał wrażenie większego. Poza tym światło słoneczne wspomaga przyswajalność witaminy D i przeciwdziała zimowej depresji.

Jak urządzić pokój dziecka: organizacja przestrzeni

Spójrz na pokój dziecka jak na trójwymiarową bryłę. Znacznie lepiej wykorzystasz przestrzeń niż wtedy, gdy będziesz się koncentrować tylko na dwuwymiarowej płaszczyźnie podłogi. Tomasz Augustyniak, projektant przeznaczonej dla dzieci do lat trzech kolekcji mebli Meee dla marki Meble Vox, podzielił meble na trzy poziomy: elementy tuż nad podłogą to królestwo dziecka raczkującego, umieszczone nieco wyżej - takiego, które już chodzi, a na szczycie znajduje się strefa rodziców. Tak zorganizowana przestrzeń ewoluuje wraz z dzieckiem. Przedszkolak, a potem uczeń ma w dolnej strefie najczęściej używane zabawki i ubrania. Sam może po nie sięgnąć i odłożyć je na miejsce. Wyżej, w strefie rodzica, powinny się znaleźć rzeczy rzadziej używane, a także niewykorzystywane w danym sezonie. Nastolatek anektuje już cały pokój, sam organizuje przechowywanie, zaprowadza swoje porządki i nie uznaje wizyt bez pukania. Pomocnym narzędziem do planowania przestrzennego (nie tylko dziecięcego pokoju) jest plan w skali 1:20. 1 cm na rzucie oznacza 20 cm w naturze. Także w Internecie można znaleźć wiele bezpłatnych kreatorów planów. Na rzucie zakreśl różnymi kolorami strefy: snu, zabawy, odrabiania lekcji, przechowywania ubrań, zabawek i książek. Postaraj się, aby meble służące jednej funkcji znalazły się w tym samym polu, a nie były rozrzucone po całym pokoju dziecka.