Podłogi korkowe

Na rynku jest wiele rodzajów podłóg korkowych. Przy wyborze należy zwrócić uwagę m.in. na parametry techniczne podłogi; wybór odpowiedniego produktu zagwarantuje wieloletnią i bezproblemową eksploatację.

Komentarze (0) A A A

Korkowe płytki ułożone pod stołem, są świetnym tłem dla ciemniejszych paneli

Odpowiedni produkt do odpowiedniego pomieszczenia

Szeroka oferta podłóg korkowych dostępna na naszym rynku pozwala nie tylko na wybór wzoru, koloru czy też odpowiednich wymiarów płytek lub paneli, ale także na właściwe dobranie podłogi pod względem odporności na ścieranie.
W pomieszczeniach o małym natężeniu ruchu, takich jak np. sypialnie, podłoga nie musi być tak odporna na ścieranie, jak w kuchni czy korytarzu.

W zależności od rodzaju powłoki zewnętrznej podłogi korkowe dzielimy na dwie grupy:

• płytki (parkiety) i panele korkowe zabezpieczone lakierem poliuretanowym,
• płytki i panele korkowe zabezpieczone powłoką winylową (PCV).

Panele i parkiety lakierowane są przeznaczone wyłącznie do mieszkań. Mogą być stosowane w pomieszczeniach o małym, średnim i dużym natężeniu ruchu (klasa 21, 22, 23). W przypadku pomieszczeń intensywnie użytkowanych (klasa 23) bezpośrednio po ułożeniu podłogi należy nanieść na nią dodatkową warstwę lakieru.
Płytki i panele winylowane stosuje się głównie w obiektach użyteczności publicznej. Podłogi tego typu mogą być także stosowane w mieszkaniach, szczególnie w pomieszczeniach intensywnie użytkowanych. Podłogi winylowane cechują się zarówno wysoką odpornością warstwy zewnętrznej na ścieranie, jak i na odkształcenia spowodowane naciskiem punktowym. Mają także wysoką zdolność tłumienia dźwięków uderzeniowych i są trudno zapalne.

Cechy podłóg korkowych:

• ciche i ciepłe - mają wysokie parametry izolacyjności akustycznej i termicznej,
• elastyczne, dzięki temu zapewniają komfort eksploatacji,
• antystatyczne i łatwe w pielęgnacji,
• oferowane w bogatej palecie naturalnych i barwionych wzorów.

Płytki czy panele

Podłogi z korka mogą być przyklejone do podłoża płytki lub układane jako podłoga pływająca (panele z bezklejowym systemem połączeń). Przy wyborze sposobu montażu należy wziąć pod uwagę kilka czynników; za panelami przemawiają np. niskie koszty przygotowania podłoża (często można je właściwie pominąć), bezproblemowa instalacja oraz możliwość natychmiastowej eksploatacji podłogi po jej zamontowaniu. Panele nie mogą być jednak stosowane w łazienkach. Na dużych powierzchniach (powyżej 100 m²) i w korytarzach o długości powyżej 10 m konieczne jest stosowanie odstępów dylatacyjnych. Przy układaniu płytek podłogowych, nawet na dużych powierzchniach, nie ma potrzeby wykonywania dylatacji (na posadzkę przenosi się tylko dylatacje konstrukcyjne budynku). Płytki można łączyć „na styk” z innymi wykładzinami podłogowymi. Korkowe płytki są szczególnie zalecane tam, gdzie meble czy inne elementy wyposażenia są na stałe montowane do posadzki (np. w kuchni).

Montaż

Panele korkowe instaluje się na odpowiednio równych, stabilnych i suchych podłożach cementowych, anhydrytowych lub drewnianych. Maksymalna wilgotność podłoża cementowego nie może przekraczać 2% (wg CM). Zgodnie z zaleceniami producenta przed położeniem paneli należy wykonać izolację przeciwwilgociową z folii polietylenowej o grubości min. 0,2 mm. Nie ma natomiast konieczności stosowania dodatkowych warstw izolacyjnych, ponieważ panele mają zintegrowaną warstwę izolacji akustycznej ze sprasowanego aglomeratu korkowego.
Panel korkowy ma grubość 12 lub 10,5 mm. Jest zbudowany z dwóch warstw korka (warstwa dekoracyjna i podkładowa), rdzenia (płyta HDF o podwyższonej klasie wodoodporności i gęstości, w której wykonano frez bezklejowego zamka) oraz warstw wyrównujących naprężenia.
Przy łączeniu paneli z już istniejącymi pokryciami podłogowymi należy zastosować odpowiednie profile progowe lub przejściowe, niwelujące różnice w poziomach pomiędzy pomieszczeniami.

Montaż płytek korkowych wymaga odpowiedniego przygotowania podłoża. Przed przystąpieniem do prac należy zbadać jego wilgotność. W przypadku podkładów cementowych nie może ona przekraczać 2% (wg CM), a podłoży anhydrytowych - 0,5%. Trzeba także sprawdzić wytrzymałość podłoża; słabe i zapiaszczone należy przeszlifować, odkurzyć i zagruntować. Do wygładzania i niwelowania nierówności stosuje się cienkowarstwowe masy samopoziomujące na bazie cementów.
Układanie płytek korkowych powinno być poprzedzone pomiarami pomieszczenia; należy wyznaczyć linię, wzdłuż której będą montowane płytki oraz sprawdzić, jakie kawałki płytek będą montowane przy ścianach (nie powinny być węższe niż 5 mm) i ewentualnie skorygować położenie linii.
Klejenie zaczyna się od środka pomieszczenia, wzdłuż wyznaczonej linii i zgodnie z kierunkiem padającego światła dziennego.
Do klejenia płytek ze spodem z korka naturalnego stosuje się zawsze kleje kontaktowe (mogą to być kleje dyspersyjne na bazie żywic lateksowych lub kleje kontaktowe na bazie rozpuszczalników chemicznych - polichloroprenowe). Charakteryzują się one bardzo dużą początkową siłą wiązania i dużą wytrzymałością na ścinanie.