Gres jest niezwykle wszechstronnym materiałem wykończeniowym. Gresowe płytki podłogowe z powodzeniem można stosować zarówno jako wykończenie w reprezentacyjnym salonie, jak i na podłodze tarasu czy nawet w garażu. Gres dostępny jest w wielu wzorach i kolorach, z różną fakturą powierzchni. Dzięki temu łatwo dopasujemy go do danego stylu i wystroju wnętrza. Płytki gresowe zdobywają nowe przestrzenie i powierzchnie naszych domów. Stawiają sobie wciąż nowe wyzwania: przekraczają granice techniczne i estetyczne.

Co wyróżnia gres spośród innych płytek: zalety gresu

Podstawową cechą wyróżniającą płytki gresowe jest niska nasiąkliwość, która skutkuje znikomą podatnością na zaplamienia i łatwością utrzymania podłogi lub ścian w czystości. W przypadku gresu nie może ona wynosić więcej niż 0,5%. Dla porównania, płytki podłogowe niegresowe mają zwykle nasiąkliwość na poziomie około 3%, klinkierowe do 6%, a ścienne – nawet powyżej 10%. Gres cechuje niezwykła odporność i duża twardość (powyżej 8 w skali Mohsa). Dzięki temu płytki gresowe mają większą odporność na zarysowania (przewyższają pod tym względem nawet większość gatunków kamienia naturalnego), nie ma więc ryzyka starcia jego powierzchni i wydeptania w nim „ścieżek”. Gres odznacza się także dużą wytrzymałością na zginanie i uszkodzenia mechaniczne.

Wielkoformatowe płytki gresowe

Standardowe płytki gresowe mają zazwyczaj 9-12 mm grubości, choć zdarzają się co raz częściej praktyki „odchudzania” płytek gresowych do grubość mniej więcej 5 mm. Twardość gresu pozwala na uzyskanie większych formatów płytek (30 x 60, 60 x 60 lub 98,5 x 65,5 cm), niż w przypadku zwykłej ceramiki, a producenci płytek gresowych wciąż udoskonalają swoją ofertę. Wielkoformatowe płytki gresowe stają się również coraz bardziej très chic. W ten trend doskonale wpisują się na przykład wielkoformatowe gresy pocieniane. Takie płyki gresowe świetnie sprawdzą się w małych mieszkaniach, bo optycznie powiększają przestrzeń wnętrza.

Rodzaje gresu

W nazewnictwie różnych rodzajów gresu łatwo się pogubić. Nazw jest sporo, a wiele z nich to nazwy umowne, zwyczajowe, nadawane przez producentów. Zdarza się, że materiał o zbliżonej technologii produkcji i takich samych parametrach będzie nazywał się inaczej w zależności od tego, jaka firma go wyprodukowała. Dlatego warto przybliżyć kilka najczęściej spotykanych nazw gresów i omówić ich właściwości, które mogą mieć istotne znaczenie dla użytkownika. W zależności od użytych składników i sposobu obróbki, wyróżnia się dwie podstawowe grupy: gres techniczny i gres porcelanowy.

Gres techniczny

Gres techniczny jest bardzo twardy, dzięki czemu ma małą podatność na ścieranie. Jest także odporny na działanie kwasów i zasad, wymaga jednak impregnacji. Był pierwszym z gresów rozpowszechnionych w naszym kraju. Występuje również pod nazwą „Sól i Pieprz”, gdyż ze względu na metodę produkcji w jego strukturze można zaobserwować ziarna, tworzące na powierzchni płytki rysunek przypominający zmieszanie tych przypraw.

Gresy techniczne są spotykane w trzech podstawowych rodzajach wykończenia powierzchni:

  • naturalnym (są nieco chropowate, przez co zatrzymują brud),
  • polerowanym,
  • i o podwyższonych parametrach antypoślizgowych.

Gres techniczny może być barwiony w masie, jednak ich najpopularniejsze (najtańsze!) kolory – beżowy i szary – wynikają z tego, na jaką barwę wypalają się surowce naturalne z danego złoża. Jednorodna struktura płytek podłogowych sprawia, że nawet po obtłuczeniu nie zmieniają one koloru. Gres techniczny przeznaczony jest głównie do pomieszczeń, w których istotne są parametry techniczne, a nie wygląd (na przykład do garaży czy pomieszczeń technicznych). Stąd też jego nazwa.

Gres porcelanowy

Porcelanico, porcellanato – wszystkie określenia oznaczają to samo, pochodzą jedynie z różnych języków. Gres porcelanowy to obecnie najbardziej popularny "model" z rodziny gresów. Jest mocno sprasowany, przez co ma bardzo małą porowatość i niską nasiąkliwość. Do jego produkcji używa się glinki lepszej jakości (z punktu widzenia estetyki, a nie właściwości fizycznych), niż przy wytwarzaniu gresu technicznego. Nieco inne są też proporcje składników gresu porcelanowego (przeważa ilość kaolinu). Prowadzi to do wyeliminowania zanieczyszczeń, które są widoczne na płytkach gresu technicznego jako ciemne nakropienia. W gresie porcelanowym konieczne jest ich wyeliminowanie, ponieważ utrudniałyby osiągnięcie czystego koloru (kolor płytek po wypaleniu zależy od proporcji kaolinu, kwarcu i skaleni). Gres porcelanowy ma znacznie bogatszą kolorystykę niż gres techniczny – płytki zdobione są różnymi masami, solami, barwnikami mineralnymi. Mogą naśladować materiały naturalne, takie jak drewno czy kamień (granit, trawertyn, marmur). Płytki podłogowe z gresu porcelanowego są bardzo wytrzymałe, odporne na zmiany temperatury i większość środków chemicznych. Jedna uwaga - trudno usunąć z nich plamy i są dosyć śliskie. Wśród gresów porcelanowych wyróżnia się kilka rodzajów gresów, które różnią się sposobem formowania, zdobienia i wykończenia. Są to: gresy polerowane, gresy polerowane przed wypaleniem, gres szkliwiony, barwiony w masie, gres z podwójnego zasypu, płytki gresowe strukturalne, półpolerowane oraz pocieniane.