Szyfoniera – co to za mebel?

Szyfoniera to odmiana komody, czyli mebla skrzyniowego z szufladami. Nie każda komoda jest jednak szyfonierą. O przynależności i klasyfikacji do tej grupy decydują dwie zasadnicze cechy. Pierwszą z nich jest forma i proporcje mebla. Szyfoniera to wysoka i wąska komoda, czyli mebel zawsze wyższy niż szerszy. Szyfoniery mogą przypominać zatem niski słupek. Klasyczne proporcje komody są zasadniczo inne – to mebel szerszy niż wyższy. Drugą cechą charakterystyczną jest duża liczba szuflad umieszczonych w pionowym rzędzie jedna nad drugą. Historyczne szyfoniery, które możemy zakupić obecnie w sklepach z antykami, mają przeważnie 5-6 szuflad (komody – najczęściej 3 szuflady).

..  Komoda do salonu – co wybrać? >>>

Szyfoniera – do czego służy?

Nietrudno się domyślić, że etymologia terminu „szyfoniera” zawiera w sobie ten sam człon językowy co polska nazwa tkaniny „szyfon”. Pochodzą one od francuskich słów „chiffon” oznaczającego „szmatkę” oraz „chiffonier”, czyli w dosłownym tłumaczeniu... gałganiarza lub szmaciarza. W nazwie szyfoniery zawarte jest zatem skojarzenie jej funkcji. Mebel ten służył bowiem przede wszystkim do przechowywania kawałków tkanin, szmatek, wyrobów pasmanteryjnych czy kosztownych drobiazgów. Oprócz nich do szuflad szyfoniery trafiały biżuteria, bielizna, dodatki do kobiecego stroju, papiery. Szyfoniera to typowo kobiecy mebel, który także współcześnie sprawdzi się np. w sypialni do przechowywania drobiazgów. Może stanowić uzupełnienie toaletki i lustra.

Warto wiedzieć: odmianą szyfoniery jest komoda o nazwie „semanier” z siedmioma szufladami – po jednej na każdy dzień tygodnia. W Polsce jest nazywana niekiedy tygodniówką.

Szyfoniera: Francja elegancja

Francja jest ojczyzną wielu nowatorskich i stylowych rozwiązań w dziedzinie meblarstwa – w tym eleganckiej szyfoniery. Początki tego mebla przypadają na XVIII wiek, kiedy we Francji na tronie zasiadali Ludwikowie z dynastii Burbonów, a obowiązującym stylem w architekturze było rokoko – charakteryzujące się kameralnością, wyrafinowaniem, stanowiące kwintesencję życia dworskiego. Imiona wspomnianych władców prawidłowo kojarzą się ze stylem Ludwika. Odmienne nastroje panujące na dworze za czasów Ludwika XIV (władcy absolutnego do 1715 roku, zwanego Królem-Słońce, któremu przypisuje się sformułowanie „Państwo to ja”), jego następcy Ludwika XV (obejmującego tron do 1774 roku) oraz Ludwika XVI zwanego Ostatnim (do 1792) miały odzwierciedlenie w formie szyfoniery, która przybierała stylistyczny kostium danego okresu.

..  Styl francuski we wnętrzach >>>

Szyfoniera Ludwik XV czy szyfoniera biedermeier?

Najbardziej popularnym z ludwikowskich stylów jest styl Ludwika XV, którego okres świetności przypada na lata 1723-1750. Cechą charakterystyczną stylu jest wyrafinowanie, wykwintność i finezja, które przejawiały się między innymi w krzywoliniowej, rokokowej formie. Szyfoniery z tego okresu mają przede wszystkim kabriolowe nóżki, czyli esowo wygięte, płynnie zwężające się ku dołowi i zakończone formą przypominającą kopytko, kulę czy łapę. W początkowym okresie występowania szyfoniery w stylu Ludwika XV nie były bogato złocone. Element dekoracyjny stanowiła natomiast intarsja.

Szyfoniery stały się modnymi meblami także poza granicami Królestwa Francji. Przybierały rozmaite style, zdobienia, charakterystyczne dekoracje. Jednym z przykładów mogą być szyfoniery biedermeier. Ten styl w meblarstwie był niezwykle popularny przede wszystkim w Niemczech i Austrii w latach 1815-1848, skąd przeniknął do sąsiednich krajów. Szyfoniery w stylu biedermeier cechuje solidność, prosta forma, niekiedy masywność. Pozbawione są nadmiaru ozdób charakterystycznego dla wcześniejszych okresów.

Szyfoniery antyki możemy zakupić w sklepach z antykami, komisach meblowych oraz na organizowanych cyklicznie targach staroci. W Polsce najbardziej znany handel komisowy odbywa się we wsi Czacz w powiecie kościańskim (ponad 200 placówek handlujących używanymi meblami, antykami i dodatkami aranżacji wnętrz).