Sukulenty to rośliny pochodzące z pustynnych terenów, gdzie rzadko pada deszcz, a dostęp do wody jest mocno utrudniony. Sukulenty doskonale przystosowały się do tych warunków, wykszałcając specjalną tkankę służącą do gromadzenia wody. Dlatego sukulenty są doskonale przystosowane do okresowych braków wody.
W zależności od tego, w jakim organie woda jest magazynowana, sukulenty dzieli się na trzy grupy:

  • pędowe – woda gromadzi się w mięsistych łodygach, a liście są zazwyczaj przekształcone w ciernie (np. rośliny kaktusowate),
  • liściowe – woda gromadzi się w zgrubiałych, pokrytych woskową warstwą liściach (np. rośliny gruboszowate, aloes),
  • korzeniowe – woda gromadzi się korzeniach (np. pelargonie, Pachypodium bispinosum).

Najpopularniejsze sukulenty do  dekoracji wnętrz

Do sukulentów należą rośliny z rodziny wilczomleczowatych, gruboszowatych, agawowatych, przypołudnikowatych, kaktusowatych. Ich dużą zaletą jest odporność na niedobory wody – rośliny nie wymagają częstego podlewania.
Sukulenty znakomicie nadają się do dekoracji wnętrz. Do domowej uprawy nadają się m.in. agawy, aloesy, eszewerie, grubosze, kalanchoe, wilczomlecze, litopsy (zwane żywymi kamieniami) oraz kaktusy. Poszczególne gatunki różnią się rozmiarami (od niewielkich do naprawde okazałych), kształtami oraz kolorami.

Do najpopularnejszych sukulentów wykorzystywanych w dekoracjach wnętrz należą:

  • aloes zwyczajny (łac. Aloe vera) – o grubych, mięsistych, z kolcami na brzegach, mieczowatych liściach zebranych w rozetę; roślina dorasta do około 60 cm wysokości;
  • eszeweria (Echeveria) – roślina niewielkich rozmiarów (około 15 cm średnicy i podobnej wysokości), o mięsistych liściach zebranych w rozetę;
  • patyczak (Rhipsalis) – tworzy wałeczkowate mięsiste pędy pokryte miejscami korzeniami powietrznymi;
  • żywe kamienie (Lithops) –roślina nie ma łodygi, jej bardzo mięsiste liście, złączone parami, wyrastają bezpośrednio z podłoża pojedynczo lub w małych grupach;
  • grubosz jajowaty (Crassula ovata) – ma mięsiste, jajowate liście, zielone albo czerwono obrzeżone;
  • sansewieria gwinejska (Sansevieria trifasciata) – o długich, szablastych, ostro zakończonych liściach wyrastających bezpośrednio z podłoża;
  • kalanchoe Blossfelda (Kalanchoe blossfeldiana) – ma niewielkie mięsiste, ciemnozielone liście, jej ozdobą są kwiaty (w zależności od odmiany różnego koloru, pojedyncze lub pełne),
  • haworcja (Haworhtia) – tworzy rozetę mięsistych, zielonych liści, najczęściej ostro zakończonych.

Jak eksponować sukulenty w mieszkaniu

Dla sukulentow wybieramy miejsce dobrze oświetlone, jednak nie światlem bezpośrednim lecz rozproszonym.
Sukulenty o dużych rozmiarach ustawiamy pojedynczo, natomiast te mniejsze najatrakcyjniej wyglądają w grupach. Ciekawe kompozycje można stworzyć z różnych gatunków. Sadzimy je pojedynczo w oddzielnych plastikowych lub ceramicznych doniczkach albo w jednym pojemniku (np. szerokiej misie, szklanej kuli). Takie domowe miniogródki to znakomity pomysł na oryginalną dekorację wnętrza.

>>Przeczytaj też: Rośliny w domu: zielony obraz z sukulentów. ZRÓB TO SAM

Jak pielęgnować sukulenty w domu

Sukulenty sadzimy w specjalne podłoże do kaktusów, pamietając o warstwie drenażu na dnie. Choć rośliny te dobrze znoszą niedobór wody, nie wolno zapominać o ich podlewaniu. Nawadniać należy rzadko ale obficie. Pamiętajmy, aby rośliny nie „stały w wodzie” – to, co może im zaszkodzić to właśnie nadmiar wody.
Sukulenty lubią wysoką temperaturę, dlatego dobrze czują się w ogrzewanych pomieszczeniach (optymalna temperatura w okresie wzrostu wynosi 20–25 st. C) Sukulenty nawozi się w okresie wzrostu raz na dwa tygodnie nawozem dla roślin doniczkowych.