Czerwone dodatki w salonie

Czerwień w mieszkaniu dziennikarki i fotografa ma zielone światło. Kolor przewodni oddaje osobowość właścicieli: oboje działają na wysokich obrotach i lubią, gdy dużo się dzieje.

Komentarze (5) A A A

Galeria zdjęć

Galeria zdjęć: Czerwone dodatki w salonie

Jasna, otwarta przestrzeń części dziennej to zasługa ciągu okien oraz obecności rozbielonych kolorów. Wszystkie ściany w domu są pokryte matowymi farbami Benjamin Moore (tę markę polecił właścicielom wykonawca wszystkich prac remontowych). Szarości stały się spokojnym kontrapunktem dla intensywnej pary: czerwieni i różu. Wyrazistość czerwieni i czerni została podbita dzięki zdyscyplinowanemu otoczeniu: szarości ścian oraz ograniczonej liczbie mebli o graficznie uproszczonym kształcie. Ilość dodatków jest znikoma. Właściciele konsekwentnie nie wprowadzili też wzorów. Zróżnicowanie faktur to przepis na nowoczesne wnętrze. Błyszczące spotyka się z matowym (podłoga), chłodne w dotyku (ges, MDF) - z miękkim i ciepłym (kanapy, fotele).

Gospodarze lubią naturalne światło i ładne miejskie widoki, więc nie zasłaniają okien. Słońce ślizga się po gładkich taflach zabudowy kuchennej z lakierowanego MDF-u, lśniących płytkach podłogowych (sklep Max-Fliz) i przenika przez poliwęglanowe krzesła Louis Ghost (Kartell, do nabycia m.in. w Zoom, Akademii Architektury, Deco24). Stół BoConcept - zakup z aukcji internetowej.

Redakcja: Szukaliście mieszkania w Śródmieściu?
Dominika: Lubimy żyć w centrum miasta. Chcemy mieć wszystko na wyciągnięcie ręki, np. chodzić do kina czy knajpki na piechotę. Tym bardziej że rzadko używamy samochodu, nie korzystamy z komunikacji miejskiej. Ponadto fascynuje nas historia i piękno śródmiejskich kamienic. W jednej z nich było wystawione na sprzedaż 51-metrowe mieszkanie. Zobaczyłam rząd okien ciągnących się przez długą ścianę - i już wiedziałam, że to miejsce jest dla nas.
Redakcja: Zastaliście dwa pokoje, łazienkę i kuchnię. Czy była oddzielnym pomieszczeniem?
Dominika: Pierwotnie tak, ale poprzedni właściciele wyburzyli ścianę między nią a salonem. To nam odpowiada - światło swobodnie dociera do wspólnej części dziennej. Kuchenne zapachy nam nie przeszkadzają (otwartą kuchnię przetestowaliśmy w poprzednim mieszkaniu). Poza tym nieczęsto gotujemy.

Redakcja: Wymieniliście posadzkę na nową? Wcześniej zapewne był tu parkiet - typowy dla mieszkań z lat 50.?
Dominika: Owszem, zastaliśmy pięknie ułożone dębowe deszczułki.
Redakcja: To dlaczego z nich zrezygnowaliście?
Dominika: Niestety, podłoga była zbyt zniszczona. Wymieniliśmy ją na deski z bielonego dębu, o czym od dawna marzyliśmy. Takie same ułożyliśmy w sypialni. Tam, gdzie podłoga ma kontakt z wilgocią - w części kuchennej i w łazience - zdecydowaliśmy się na gres.