Pleśniakowiec lśniący (Alphitobius diaperinus Panzer), inaczej nazywany czarnym chrząszczem ściółkowcem, jest szkodnikiem wtórnym, żerującym w spleśniałym ziarnie. Larwy i dorosłe osobniki pleśniakowca występują w gnijących materiałach organicznych i mącznych produktach. Szkodnik żeruje w paszy dla drobiu. Licznie gromadzi się wokół poideł i karmideł, i tam żywi się paszą. Szczególnie upodobał sobie lekko wilgotną ściółkę. Pleśniakowiec lsniący występuje w magazynach i spiżarni, gdzie przechowywane są produkty spożywcze np. mąka, kasze, ziarna zbóż. Gdy w magazynach warunki przechowywania są bardzo złe to mogą pojawić się w nich szkodniki.

Szkodliwość pleśniakowca lśniącego: szkodniki

Osobnik dorosły pleśniakowca ma 5,5-7 mm, jego ciało jest brązowe, lśniące, podłużne, owalne. Samice pleśniakowca składają jaja pojedynczo lub w złoża po 14-20 na substrat albo produkt, mocując je za pomocą klejącej wydzieliny. Najlepsze miejsce do złożenia jaj powinno być zamaskowane, takie jak szczeliny i szpary ścian i podłóg. Samice tych szkodników są w stanie w ciągu życia złożyć ponad 2000 jak, ale najczęściej 200-400 sztuk. Im wyższa temperatura ok. 30 st. C tym rozwój jajek następuje szybciej. Stadia larwalne i osobniki dojrzałe mogą przemieszczać się do konstrukcji kurnika. Tam podgryzają konstrukcje drewniane, wgryzają się w ciało martwych i chorych kurcząt, żerując pod ich skórą. Pleśniakowiec przenosi wiele groźnych dla drobiu mikroorganizmów chorobotwórczych, takich jak: wirus choroby Mareka i białaczki drobiu, Salmonellę, E. Coli, paciorkowce. Jeżeli kurzy nawóz stosowny jest na pola blisko siedzib ludzkich, to pleśniakowce mogą być poważnym zagrożeniem dla ludzi. Te szkodniki zjadają artykuły spożywcze jak otręby i płatki oraz  jabłka, gruszki, banany, ogórki, pomidory, brzoskwinie.

Jak się pozbyć pleśniakowca lśniącego

Przy stawianiu budynków (głównie kurników), należy wykorzystywać materiały izolacyjne odporne na uszkodzenia powodowane przez pleśniakowca. Z kurników należy usuwać jak najczęściej kurzak i wymieniać ściółkę. Aby pozbyć się pleśniakowca można użyć wrogów naturalnych tych szkodników, np.: mikroorganizmy chorobotwórcze, pasożytów i drapieżców. Ale dopiero po szczegółowych badaniach. Można również zahamować rozwój jaj pleśniakowca po obniżeniu temperatury do 10 st. C. A przy temperaturze -5 st. C utrzymywanej w pomieszczeniu przez tydzień lub dłużej, zginą wówczas wszystkie stadia rozwojowe i osobniki dorosłe pleśniakowca. Do zwalczania pleśniakowca można też zastosować ogrzewanie pomieszczeń temperaturą powyżej 48 st. C przez 10-12 godzin.