Duży dom urządzony funkcjonalnie i z dbałością o szczegóły

W trzystumetrowym domu pod Warszawą przenikają się nie tylko przestrzenie funkcjonalne, ale także kulturowe. Lekkość orientalnego stylu współgra z zachodnioeuropejską solidnością.

Komentarze (1) A A A

Galeria zdjęć

Galeria zdjęć: Komfortowy i funkcjonalny dom

Młody adwokat przeprowadził się z Niemiec do Polski na próbę. Gdy się powiodło zbudowała dla siebie, żony Polki i dwójki dzieci trzystumetrowy dom pod lasem. Projekt wnętrza dopracował, zanim wbito pierwszą łopatę. Pracami kierował z Krakowa.

Projekt wnętrz

Do biura architekt Małgorzaty Kurowskiej Christian wstąpił niby przypadkiem. Projektantka wnętrz wspomina, że jej klient był wówczas zainteresowany jedynie wizualizacją, czyli komputerowym obrazem wnętrza. Rozmowa była konkretna i Kurowska, która za Le Corbusierem powtarza, że dom jest maszyną do mieszkania, umówiła się na zaprojektowanie przestrzeni w pełni funkcjonalnej - w połowie otwartej, w połowie zamkniętej. Strefa dzienna, integrująca domowników, miała być wolna od barier.

Łącznikiem pomiędzy osobnym i wspólnym byłyby ażurowe schody zstępujące z sypialnianego poddasza w samo serce domu, czyli do salonu z kominkiem. Le Corbusiera zachwyciła klarowność przestrzeni, której doświadczył w celi benedyktyńskiego mnicha. Z tego zachwytu zrodził się w 1925 r. słynny Pavillon de l'Esprit Nouveau - surowy jednoprzestrzenny dom z antresolą i loggią. Projekt wnętrza stworzony przez Małgorzatę Kurowską nie jest aż tak awangardowy. Sam budynek ma zresztą tradycyjnie skośny dach i urozmaconą linię okien. Ale też nie o kopię rewolucyjnego projektu tutaj chodziło, tylko właśnie o tę podpowiedzianą przez francuskiego architekta-wizjonera klarowną przestrzeń.

Ładny widok z okna

Dom jest usytuowany na obrzeżu lasu. Od linii drzew posiadłość oddziela płot ze stalowych prętów. Jego konstrukcja zlewa się z zielenią. Siedząc przed kominkiem i spoglądając w tamtą stronę, można odnieść wrażenie, że działka nie ma końca. - Chciałam, żeby krajobraz stał się integralną częścią wnętrza, by światło penetrowało każdy zakątek, podkreślając szlachetność materiałów - wyjaśnia Małgorzata Kurowska. I rzeczywiście - wysokie okna w salonie oraz częściowo przeszklona antresola (taką szklaną podłogę widuje się w centrach handlowych) pozwalają światłu swobodnie płynąć przez dwie kondygnacje, migotać w lakierowanych na wysoki połysk frontach mebli kuchennych, ślizgać się po stalowych balustradach. Kremowa klinkierowa cegła, która wprowadziła nas do wnętrza, zwracając przy tym uwagę na niebywałą wysokość ściany salonu, pojawia się również w tle klatki schodowej - tuż obok bogato usłojonych palisandrowych drzwi, które przedłużone fornirowanymi panelami, tworzą monumentalne abstrakcyjne obrazy.