Zaczynam szaleć. Wywiad z fotografem Jerzym Wardakiem

Postmodernizm? Nonkonformizm? Jedno jest pewne - fotografia była i będzie poszukująca. Wywiad z fotografem Jerzym Wardakiem

Komentarze (2) A A A

Galeria zdjęć

Jerzy Wardak "Portret secesyjny", 1970 r., fotografia czarno-biała, papier fotograficzny, 49x60 cm, sygnowana, datowana i opisana na odwrocie oraz na passe-partout, wydruk autorski, nakład: 3/6 egz.

Galeria zdjęć: Fotografia Jerzy Wardak

dobre wnętrze: Dlaczego przestał pan fotografować?

Jerzy Wardak: Nie przestałem, miałem 16-letnią przerwę, bo pochłonęła mnie uprawa roślin. Ale w myślach nadal pracowałem nad fotografiami, szkicowałem pomysły. Robiłem jakieś drobne rzeczy, kalendarze...

dw: W latach 60. należał pan do toruńskiej grupy awangardowej Zero-61. Czym była wtedy dla was fotografia?

J.W.: Szalonym zainteresowaniem, które przerodziło się w życiową pasję. Kończyłem liceum sztuk plastycznych na kierunku fotografia. Gdy przyjechałem do Torunia studiować w Akademii Sztuk Pięknych, wiedziałem już, że chcę fotografować. Trafiłem na ludzi, którzy mieli podobną pasję. W obszar fotografii włączaliśmy wszystkie znane formy plastyczne. Kultura nie rozwijała się wtedy swobodnie - wiadomo, w jakim żyliśmy systemie. To nas ograniczało, bo nie mogliśmy przecież wyjeżdżać za granicę. Za to tworzyliśmy specyficzną szkołę artystyczną i gdy można już było pójść w świat - mieliśmy co zaprezentować.

dw: Przełom lat 60. i 70. nazywany był okresem fotografii poszukującej.

J.W.: Różnie naszą twórczość określano czy też próbowano określać: postmodernizm, nonkonformizm... Jedno jest pewne: fotografia zawsze była poszukująca. Była i jest. Dlatego nie powinien się nią zajmować ten, kto tylko robi zdjęcia, a nie poszukuje nowych form wyrazu.

dw: Pan nadal poszukuje?

J.W.: W tej chwili narodziłem się na nowo. Odkryłem fotografię cyfrową i znowu zaczynam szaleć.

dw: Szaleć?

J.W.: Szaleństwem są nowe kompozycje, nowe skojarzenia, formy i kolory... Łączę obie techniki - analogową z cyfrową - i dzięki temu mam pełnię.

dw: Czego życzyć człowiekowi, który ma pełnię?

J.W.: Oj, to zaskoczyła mnie pani... Żeby zdjęcia były jak najdroższe.

Z Jerzym Wardakiem mogliśmy porozmawiać wyłącznie przez telefon. Artysta związany od lat z tradycyjną, analogową fotografią preferuje kontakt z człowiekiem "na żywo", unika e-maili. Wydawał się zaskoczony popularnością, która przyszła po wielu latach. W tle usłyszeliśmy pytanie: "Kto dzwoni?". "Chcą zdjęcia" - wyjaśnił, po czym wrócił do rozmowy.