Wystawa zatytułowana "Textile Design Today" to szeroki przegląd współcześnie tworzonych innowacyjnych technik włókienniczych z całego świata: prezentowane są zarówno tkaniny uzyskiwane z włókien naturalnych przy zachowaniu zasad zrównoważonego projektowania jak również tworzywa sztuczne z odzysku, ubrania z nadrukami 3D oraz tzw. tkaniny inteligentne. Kuratorzy przyciągają nazwiskami znanych projektantów jak Hella Jongerius, Moritz Waldemeyer and Janne Kyttanen oraz prestiżowymi producentami jak Freitag, Kvadrat and Création Baumann. Wiele obiektów pochodzi też z Burg Giebichenstein Kunsthochschule, wydziału tekstylnego znanej uczelni w Halle, gdzie prowadzone są kursy technik eksperymentalnych w tkactwie.

Tradycja w służbie nowoczesności

Ekspozycję, którą można oglądać do 5.09. 2017, podzielono na 7 głównych działów, skupiając się wokół tematów: tradycji, transferów kulturowych, koloru, materiału, technologii, tkanin inteligentnych i zrównoważonego projektowania. Tradycyjne techniki rzemieślnicze przekazywane z pokolenia na pokolenie, ale prawie całkiem dziś zapomniane, jak haft, koronkarstwo czy na przykład azjatycki, indonezyjski ikkat (gdzie nici osnowy są wiązane, tak by stworzyły wzór, a następnie zanurzane w barwniku, supełki sprawiają, że barwnik nie dociera wszędzie, a kilkakrotne powtarzanie tego procesu  daje wielokolorową całość) służą jako inspiracja, są wykorzystywane w nowych kontekstach i dalej rozwijane przy częściowym wykorzystaniu maszyn. Wystawa prezentuje także nowe technologie, jak przędza produkowana z mleka czy bawełna mieszana z woskiem pszczelim (proj. Julia Kortus), innowacyjne materiały z forniru i skóry które traktowane są jak zwykłe tkaniny: farbowane, wyszywane i deformowane (technika pinifère profonde, proj. Josefine Duering), tkaniny inteligentne reagujące na ruch (proj. Manuela Leite) lub wyciszające dźwięki, pochodzące z recyklingu tworzyw sztucznych: poliuretanu, latexu (torba projektu Stefanie Brendel wykonana z 10 skompresowanych termicznie torebek na owoce). Kolor potraktowano na wystawie jako narzędzie przekazywania kodów kulturowych lub indywidualną metodę autoekspresji.