Aalto przygotował zestaw odręcznych, dość swobodnych rysunków przedstawiających organiczne w formie przedmioty domowego użytku, w którym oprócz wazonu znalazły się m.in. talerze. Jego praca konkursowa zatytułowana była Eskimoerindens Skinnbuxa, co po szwedzku oznacza: skórzane spodnie Eskimoski. Wygrał konkurs, a wyprodukowane przez Iitallę wazony pojechały na międzynarodową wystawę EXPO w Paryżu rok później, prezentowano je w fińskim pawilonie narodowym. Aalto projektował w tym czasie wnętrze restauracji Savoy otwartej w Helsinkach w 1937 roku na ostatnim piętrze zbudowanego rok wcześniej biurowca Industrial Palace. Restauracja miała taras wychodacy na pobliski park, najnowocześniejszy system oczyszczani powietrza z dymu papierosowego i cztery ekspresowe windy.

Aalto znaczy fala

Wazony ustawiano na każdym z restauracyjnych stolików i odtąd przylgnęła do nich nazwa Savoy. Sinusoidalna, menadrująca forma przywodząca na myśl morski brzeg lub linię rzeki wywodziła się z szerszych zainteresowań projektanta: stosowanej przez niego w eksperymentalnych projektach z giętej sklejki i drewna. Wnętrze biblioteki w Viipuri, postawionej przez architekta w 1935 roku, ma podobnie falujący sufit. Sukces wazonów niewątpliwie miał wpływ na późniejszy projekt Aalto - gnącą się i wijącą architekturę fińskiego pawilonu na EXPO w Nowym Jorku w 1939 roku. Komentatorzy zauważali zbieżność tych pomysłów i nazwiska Aalto, które po fińsku znaczy "fala", sam projektant odwoływał się do skojarzeń z wymodelowanym przez psiego fryzjera pudlem.

Wazony do dziś są produkowane przez Iittalę, w kilku wersjach kolorystycznych i wysokościach, każdy dmuchany ręcznie przez rzemieślników.