Śmiało można powiedzieć, że trudno się obejść bez płytek ceramicznych we współczesnych wnętrzach, a wszystko za sprawą ich właściwości. Zanim powiemy „co jest,co” warto przyjrzeć się parametrom technicznym płytek ceramicznych, bo one mają też duży wpływ na wybór płytek do odpowiedniego wnętrza lub na zewnątrz.

Płytki ceramiczne: najważniejsze parametry

Odporność na ścieranie – odporność na ścieranie płytek ceramicznych występuje w skali od 1 do 5, a określa się ją, jako PEI, jeśli zatem chcemy pokryć posadzkę w przedpokoju lub w salonie mieszkania, czyli tak gdzie „ruch” jest największy należy wybrać płytki PEI 2, 3 (4 i 5 zarezerwowane są raczej do obiektów użyteczności publicznej), zaś tam gdzie wchodzimy zwykle w kapciach wystarczy 1 lub 2.

Zobacz też: jak dobrze rozmierzać płytki >>>

Odporność na zaplamienie – ten parametr płytek ceramicznych także występuje w skali 1-5, do wnętrz domowych, np. kuchni czy łazienki powinno się wybrać min. 3.

Właściwości antypoślizgowe płytek ceramicznych – są w klasach od R9 do R13, te poniżej R9 nie mają właściwości antypoślizgowych, do kuchni czy łazienki warto wybrać te zbliżające się do R13.

Nasiąkliwość wodna – jest stopniem chłonności wilgoci przez płytki ceramiczne określanym literą E i podawanym w procentach, dla płytek ściennych przyjmuje się średnio E 10 proc. dla podłogowych zaś 3 – 6 proc., parametr ten ma znaczenie zwłaszcza w łazienkach.

Wytrzymałość na zginanie – N/mm² – dla płytek ceramicznych ściennych to min. 15, dla płytek podłogowych min. 22.

Twardość płytek ceramicznych – podawana jest w skali Mohsa i waha się od 1 – 10, w przypadku płytek kładzionych w mieszkaniach, wystarczy 5 lub 6.

Mrozoodporność płytek ceramicznych – parametr istotny, gdy chcemy wyłożyć, np. odkryty taras, o tym, że płytki są mrozoodporne informuje płatek śniegu na opakowaniu.

Rodzaje płytek ceramicznych

Płytki ceramiczne może podzielić na zewnętrzne i wewnętrzne - im mniejsza jest nasiąkliwość wodna, tym lepsza mrozoodporność, za mrozoodporne uważa się płytki, których E nie przekracza 3 proc. I tak podłogowe, których E jest między 0,5 a 3 proc. można kłaść na zewnątrz. 

Płytki ceramiczne dzielimy też na ścienne i podłogowe – na ściany można praktycznie położyć każde, ale na podłogi tylko płytki spełniajże wymagania odnośnie odporności na ścieranie, zaplamienie, twardości oraz wytrzymałości na zginanie.

Płytki ceramiczne dzielimy też w zależności od sposobu formowania – mamy płytki prasowane na sucho (mają nieco niższe wartości parametrów, ale są zgodne z normami) i płytki ciągnione (mają bardzo wysokie parametry wytrzymałościowe i odpornościowe),

Płytki ceramiczne podlegają również klasyfikacji ze względu na rodzaj wykończenia – mamy płytki ceramiczne szkliwione (bardzo odporne na zabrudzenia, łatwe do czyszczenia) oraz płytki nieszkliwione (cechuje je duża twardość, np. gresy techniczne, ale są mniej odporne na zabrudzenia, więc dobrze jest je zaimpregnować).

Płytki ceramiczne: glazura, terakota, gres, cotto, klinkier, bitech

Często używamy konkretnych określeń dla płytek ceramicznych, ale tak naprawdę nie zawsze wiemy, o czym mówimy i do czego dane płytki się nadają. I tak:

Glazura - płytki szkliwione, ich nasiąkliwość wodna powinna wynosić min. E10, glazura nadaje się do wykładania ścian wewnątrz budynków.

Terakota – płytki szkliwione o nasiąkliwości wodnej E większej niż 3 proc., ale mniejszej bądź równej 6 proc., terakotę stosuje się do wykładania ścian oraz podłóg we wnętrzach.

Gres (szkliwiony, nieszkliwiony, polerowany i satinato) – ten rodzaj płytek gresowych wyróżnia się bardzo niską nasiąkliwością wodną (E mniejsze lub równe 0,5 proc.), są mrozoodporne i mogą być stosowane na zewnątrz budynków. Gresy nadają się do wykładania ścian oraz podłóg, tylko gresy polerowane bardziej podatne na zarysowania i zabrudzenia stosuje się, jako elementy dekoracyjne i impregnuje.

Cotto – ten typ płytek robi się ze specjalnego gatunku gliny, płytki cotto są bardziej porowate, nieszkliwione, często postarzane, nadają się na posadzki.

Klinkier – płytki o gładkiej, odpornej na zabrudzenia powierzchni z niską nasiąkliwością (mrozoodporne), idealne do wykończeń budynków czy ogrodzeń.

Bitech – materiał pośredni między terakotą a gresem porcelanowym, jest bardzo odporny naścieranie i ma bardzo dokładne wymiary (grubość i brzegi), można go kłaść i na podłogi, i na ściany.

Płytki ceramiczne a podłoże

Warto wiedzieć, kiedy i jak układać płytki ceramiczne, by efekt pozostał na długo. Podstawowa zasada mówi, że podłoże musi być stabilne, suche, czyste i mieć dobrą przyczepność. Jeśli jest nowe – trzeba odczekać minimum 3 miesiące, w przeciwnym razie w skutek naprężeń przy wysychaniu płytki będą pękać.

Podłoże betonowe monolityczne - od wylania posadzki do momentu układania płytek trzeba także odczekać min. 3 miesiące, a przed przyklejeniem zastosować emulsję gruntującą.

Podłoże z betonu komórkowego – wymaga użycia emulsji gruntującej, gdyż takie podłoże jest bardzo nasiąkliwe, a więc klej wiązałby płytki zbyt szybko (mogłyby potem odpadać).

Podłoże gipsowe – (np. płyta gipsowo-kartonowa) także jest nasiąkliwa, więc potrzebuje zagruntowania, niektórzy fachowcy zalecają użycia cienkiej folii (nanosi się ja pędzlem), by stworzyć powłokę chroniącą przed wilgocią i pęcznieniem. Do takiego podłoża dobrze jest używać uelastycznionych zapraw klejących podczas układania płytek ceramicznych.

Podłoże po płytkach – jeśli to ściana, to po skuciu starych płytek, należy na nowo otynkować i poczekać minimum tydzień, aż dobrze wyschnie; nierówności na podłodze po zagruntowaniu likwiduje się zaprawą samopoziomującą.

Kupujemy płytki ceramiczne: warto wiedzieć

Kupując płytki ceramiczne dobrze jest wziąć 10-20 proc. więcej (po uprzednim dokładnym wymierzeniu powierzchni, którą chcemy pokryć), by uwzględnić ewentualne straty, późniejsze dokupowanie wiąże się bowiem z tym, że kolor płytek może nie być już idealnie taki sam.
Im mniej podziałów (fug), tym wnętrze będzie wydawało się optycznie większe, dlatego też duże płytki (najmodniejsze mają nawet 70x70 cm) powiększą wizualnie niewielkie pomieszczenie. Trzeba jednak zwrócić uwagę na dekory (ma je każda linia wzornicza), chodzi o to, żeby zmieściły się np. na ścianie łazienki.