Niezwykle charakterystyczna uroda kafli i płytek azulejo kształtowała się od blisko 800 lat w portowych miastach Portugalii i Hiszpanii. Stały się niezwykle popularne jako element wykończenia  elewacji zewnętrznych miejskich kamienic i budynków użyteczności publicznej. Najpiękniejsze okazy zdobiły nie tylko elewacje, ale i wnętrza kościołów. Płytki azulejo zachwycają precyzją odtwarzania scen rodzajowych techniką ręcznego malunku, finezją roślinnych i geometrycznych wzorów, dekoracyjnością i unikalnym charakterem. Niegdyś wykonywane z taniego materiału płytki azulejo stanowiły najlepszy sposób na wzbogacenie estetyki zwykłej elewacji zewnętrznej budynków. Dziś azulejo stanowią wysublimowany element dekoracyjny wnętrz z charakterem, inspirowanych klimatami śródziemnomorskimi.

Płytki typu azulejo: co wyróżnia płytki azulejo?

Nazwa płytek i kafli azulejo (czyt. "azuleżu") wywodzi się od arabskiego słowa al zuleycha oznaczającego gładki kamień,. Nazwa płytek pochodzić też może, wedle alternatywnej interpretacji, od słowa azul, które w języku portugalskim oznacza kolor niebieski. Oryginalna i zgodna ze sztuką produkcja płytek azulejo wykonywana jest od początku do końca ręcznie. Od  formowania płaskich płytek po malowanie ich różnobarwnymi szkliwami. Zwyczaj dekorowania zewnętrznej formy budynków barwnymi kaflami do Portugalii przynieśli ze sobą Maurowie. Typowo już portugalskie płytki azulejo, produkowane z powodzeniem od XVI wieku, oprócz niezwykłej urody z powodzeniem wypełniają liczne funkcje użytkowe. Latem chronią przed upałem, zimą przed wilgocią a ich trwałość czyni z nich wręcz niezniszczalną dekorację. Rozmiary hiszpańskich i portugalskich płytek, wraz z uruchomieniem produkcji masowej, ustandaryzowano do formy kwadratów o bokach od 13,5 cm do 14,5 cm. Na przestrzeni wieków przy produkcji płytek azulejo wykształciło się kilka typów produkcji: azulejo mudéjar (hiszpańsko-mauretańskie), majolika i płytki półprzemysłowe. W dodatku gładkie, odporne na czynniki zewnętrzne i uszkodzenia mechaniczne płytki azulejo okazywały się także niezwykle proste w utrzymaniu czystości. Czego chcieć więcej?

Płytki typu azulejo: wyjątkowość techniki

Technika produkcji płytek azulejo została opracowana i spopularyzowana wśród rzemieślników Półwyspu Iberyjskiego przez napływowych Maurów. Początkowo silnie geometryzujące wzory płytek azulejo, wraz z upływem czasu wzbogacono o motywy roślinne i sceny rodzajowe. Tajemnica oryginalnej urody i trwałości płytek azulo tkwi w technice ich wykonywania. Trwałe i jednolite szkliwo płytek azulejo jest efektem powlekania płytek płynną zawiesiną różnych tlenków metali. Charakterystyczną, lazurowo-błękitną barwę portugalskich płytek uzyskiwano za pomocą różnych tlenków kobaltu. Oprócz niebieskiego koloru wiodącego w płytkach azulejo pojawiają się także (choć w mniejszym stopniu) kolor zielony (płytki szkliwione tlenkiem miedzi), brązowy i czarny (płytki szkliwione tlenkiem manganu), żółty (płytki szkliwione tlenkiem żelaza) i biały (płytki szkliwione tlenkiem cyny). Druga, wyrównująca warstwa szkliwa na płytkach azulejo to klucz do  ich fenomenu. W celu jej nałożenia, układano płytki na stojakach z trzema charakterystycznymi punktami podparcia (co w trwały sposób odbijało się na płytkach i stanowiło dowód ich autentyczności) i poddawano procesm wypalania.

ZOBACZ: najpopularniejsze płytki ceramiczne do kuchni!

 

Płytki typu azulejo: do jakich wnętrz współcześnie?

Orientalne, architektoniczne i rodzajowe motywy na kaflach azulejo wywodzą się z portugalsko-mauretańskiej tradycji dekoracji. Ich ponadczasowość polega na tym, że współcześnie doskonale odnajdują się jako dominanta kolorystyczna i wzornicza w aranżacji nowoczesnych wnętrz kuchni i łazienek. Doskonała odpornośc na wilgoć czyni je niezwykle łatwymi w pielęgnacji. Dekoracyjny, zamierzenie niedoskonały rysunek na płytkach azulejo znakomicie zaś współgra z prostymi i surowymi formami nowoczesnych mebli, kamiennymi blatami kuchennymi, czernią, bielą  i szarościami w wykończeniu wnętrz.