Wanna w obudowie daje ogromną ilość możliwości aranżacyjnych, a do tego jest praktycznym rozwiązaniem – łatwo utrzymać ją w czystości (dokładne wytarcie trudno dostępnych miejsc w przypadku wanny wolno stojącej może być wyjątkowo uciążliwym zajęciem). Obudowę wanny można też wykorzystać na miejsce na kosmetyki i akcesoria łazienkowe, co jest szczególnie istotne dla posiadaczy małej łazienki.

Obudowa wanny: polistyren

Jak urządzić łazienkę dobrze i bez błędów? Zaplanuj dokładnie wszystkie elementy wyposażenia, a wtedy jest szansa na wygodną łazienkę. Jeśli etap wybierania wanny masz już za sobą, zastanów się nad tym jaką obudowę chcesz wybrać. Bez względu na to, czy wszedłeś w posiadanie wanny żeliwnej, akrylowej czy emaliowanej, masz kilka możliwości na obudowanie jej. Stała obudowa wanny przydaje się szczególnie w przypadku wanien emaliowanych, ponieważ wykonane są z materiału, który nie utrzymuje temperatury, przez co zgromadzona w nich woda szybko się wychładza. Jeśli chcesz, aby obudowa wanny była wykończona płytkami ceramicznymi albo wodoodpornym tynkiem dekoracyjnym, możesz zrobić to na nośniku polistyrenowym. Taką obudowę zamawia się go do konkretnego typu wanny (upewnij się, że wybrany przez ciebie producent wanien ma taki w swojej ofercie). Przykleja się go do podłoża, a wannę osadza w nim jak w formie. Obudowa z polistyrenu zapobiega wystygnięciu wody i redukuje odgłosy podczas jej nalewania. Aby uzyskać szerszą półkę wokół wanny, możesz zamówić do niej dodatkową nakładkę, przyklejaną do nośnika.

Obudowa wanny z płyty gipsowo-kartonowych

Drugą opcją na obudowanie wanny jest użycie wodoodpornych płyt gipsowo-kartonowych lub gipsowo-włóknowych. Obudowę wanny z płyt montuje się na stelażu z profili metalowych. Poziomy profil UD przykręca się do podłoża, a w nim ustawia się słupki z pionowych profili CD (co 30-40 centymetrów). Konstrukcję trzeba usztywnić kolejnym poziomym profilem (od góry), a następnie przykręcić do niego płyty. Wanny owalne obudowuje się płytami elastycznymi lub zwykłymi, wygiętymi na mokro. Obudowy z płyt pokrywa się płytkami, mozaiką lub bardziej wymyślnymi materiałami.

Obudowa wanny: obmurówka

Kolejną możliwością jest obmurówka. Najczęściej robi się ją z bloczków z betonu komórkowego lub bloczków silikatowych na cienkiej zaprawie klejowej. Obmurówkę można wykończyć tynkiem lub płytkami ceramicznymi, bądź też pozostawić w stanie surowym, impregnując powierzchnię, by nie chłonęła wilgoci.

Wanna z gotową osłoną

Możesz również zdecydować się na wannę z gotową osłoną, akrylową lub stalową emaliowaną. Mocuje się ją do wsporników lub na zatrzaski, bezpośrednio do krawędzi wanny i do ściany. Osłonę taką zamówisz u producenta wanien, ale są też osłony uniwersalne, dopasowane do najczęściej spotykanych wymiarów.

Obudowa wanny z kamienia

Obudowa wanny wykonana z kamienia wraz z kamiennym blatem przykrywającym wannę to rozwiązanie estetyczne i trwałe. Jedną z zalet zastosowania kamienia w łazience jest brak ograniczeń, jakie narzuca powtarzalny moduł płytki. Wymiary płyt kamiennych pozwalają na wycinanie dużych elementów. Możemy nie myśleć o fugach, które zawsze sprawiają kłopot, bo trudno je utrzymać w czystości. Technologia klejenia kamienia z wykorzystaniem pyłu powstałego w trakcie jego cięcia gwarantuje uzyskanie fugi o identycznym kolorze co kamień. Łączenie elementów jest wtedy prawie niewidoczne. Jaki wybrać kamień na obudowę wanny i gdzie go kupić? Możemy go zamówić u wykonawcy, ale najlepiej wybrać się do hurtowni kamienia i pooglądać duże płyty kamienne. To zupełnie co innego niż małe próbki w sklepach. Jaki kamień wybrać? Z praktycznego punktu widzenia nie ma lepszego rozwiązania niż granit do łazienki. Ma on naturę krystaliczną, więc jest bardzo twardy. Ponieważ jest gęsty i zwarty, jest praktycznie niezniszczalny. Jednak nie wszyscy kochają wygląd tego kamienia, bo jest mało ozdobny. Marmury mają niezaprzeczalną urodę, która dla granitów jest nieosiągalna. Są jednak miękkie i nasiąkliwe – wymagają więc impregnowania, pielęgnacji i ostrożności w użytkowaniu, więc zastanówmy się czy chcemy mieć taką obudowę i będziemy na pewno ją odpowiednio czyścić. Kamień w łazience przy sypialni – czemu nie? Do tego pomieszczenia wchodzimy, aby się zrelaksować, i rzadko używamy tam ciężkich przedmiotów. Łączenia elementów kamiennych mogą być niemal niewidoczne. Jest to jednak prawda tylko w przypadku, gdy kamień jest mało wzorzysty. Jeśli planujemy zastosować kamień mocno użylony, zwróćmy uwagę na to, jak będą się spotykały żyły kamienia na łączeniach. Wyraźne różnice można wyeksponować i zrobić z tego atut kompozycji, na przykład połączyć płyty, tak, aby uzyskać lustrzane odbicie użylenia. Odpowiednio zabezpieczony i pielęgnowany kamień będzie nas cieszył przez długie lata. Zaraz po ułożeniu kamienia wykonawca powinien go zaimpregnować. Raz na pół roku powtarzamy tę czynność sami – zaopatrzeni w specjalne preparaty. Zapytajmy wykonawcę, który poleca. Operacja polega na umyciu kamienia (są do tego specjalne środki), osuszeniu go i przetarciu impregnatem. Potem możemy go wypolerować szmatką i wygląda jak nowy. Impregnacja natłuszcza kamień, zatyka pory i uniemożliwia wnikanie zewnętrznych substancji. Nie powstaną więc na nim plamy po rozlanym kosmetyku. Uważajmy jednak z kwasami i zasadami. Nie myjmy kamienia popularnymi środkami do szorowania łazienek.

Obudowa wanny: praktyczne porady

Jeśli wanna nie jest wyposażona w instalację umożliwiającą rewizję przez korek, w nośniku, obmurówce lub obudowie z płyt, musisz pozostawić otwór rewizyjny w okolicy syfonu wanny. Dzięki temu unikniesz kucia płytek w przypadku awarii. Jeśli wybrałeś wannę akrylową, pamiętaj o tym, że nie może być ona zamurowana na stałe. Elementem nośnym tego typu wanien jest wzmocnione dno, do którego zamocowane są regulowane nogi. Między górną powierzchnią obmurówki a krawędzią wanny należy zostawić szparę (minimum 2-3 milimetrów), którą silikonuje się po zakończeniu montażu.