Blat w kuchni powinien być przede wszystkim odporny na wodę, wysokie temperatury i uszkodzenia mechaniczne oraz łatwy do utrzymania w czystości. Podpowiadamy, które materiały na blaty kuchenne spełniają te wymogi. Jakie blaty kuchenne są dostępne oprócz najpopularniejszych blatów laminowanych.

Blat kuchenny: drewniany, kamienny, metalowy?

Zdecydowanym faworytem są blaty kamienne. Najlepszym (ale i najkosztowniejszym) wyborem są blaty wykonane z wytrzymałych rodzajów kamienia – granitu lub łupka. Nie sposób ich zaplamić czy zarysować, można bez obaw stawiać na nich gorące garnki i rozbijać mięso na kotlety. Są nienasiąkliwe, więc nie trzeba ich impregnować, w przeciwieństwie do blatów wykonanych z marmuru, które dość łatwo zaplamić. Doskonałym rozwiązaniem są również blaty z kompozytu, czyli mieszanki minerałów połączonych z żywicami syntetycznymi i pigmentami. Najpopularniejsze kompozyty to corian, marlan, kerrock i top stone. Blaty kompozytowe, oprócz twardości i trwałości porównywalnej z granitowymi, mają tę zaletę, że można formować je w dowolny sposób – łączenia poszczególnych elementów takiego blatu są niewidoczne. Blaty tego typu są również bardzo łatwe do utrzymania w czystości. Konglomerat, nazywany także kamieniem syntetycznym, powstaje ze zmielonego marmuru lub granitu sklejonego żywicą poliestrową. Blaty wykonane z tego materiału ustępują blatom granitowym i kompozytowym pod względem trwałości – są odporne na wilgoć, wysoką temperaturę i środki chemiczne, ale dość łatwo je zarysować czy uszkodzić mechanicznie. Szklany blat kuchenny wygląda nowocześnie i jest całkowicie nienasiąkliwy, jednak towarzystwo kuchenki i gorących garnków dobrze zniesie tylko ten wykonany ze szkła hartowanego, a nie klejonego (między szklanymi taflami znajduje się folia). I lepiej nie rozbijać na nim mięsa tłuczkiem! Możesz zamówić blat przezroczysty lub matowy (satynowany albo piaskowany), także barwiony (w masie lub lakierowany). Najtrwalszym z blatów metalowych jest blat z aluminium lub ze stali kwasoodpornej, która nie ulega korozji. Tego typu blaty są niezwykle higieniczne, ponieważ na metalu nie gromadzą się drobnoustroje. Ich plusem jest także odporność na wysokie temperatury, ale łatwo je zarysować i nie należą do najłatwiejszych w utrzymaniu w czystości. Blaty drewniane nie są odporne na wysokie temperatury i łatwo je uszkodzić, a to, jak znoszą wodę, zależy od gatunku drewna, z którego są zrobione. Najlepiej sprawdzają się blaty wykonane ze stabilnego drewna (merbau, tek, iroko albo polski dąb) – z klejonych elementów. Drewniany blat należy zaimpregnować odpowiednim środkiem z atestem spożywczym.